|
Tuesday, 23 December 2008 |
|
Nooit geweten dat ik door het spelen van Rugby op plekken in geheel Nederland kom. Inmiddels ben ik in 7 jaar rugby in Roosendaal, Middelburg, Rijswijk, Hoek van Holland, Etten Leur en Alkmaar geweest. Plaatsen waar ik anders nooit zou zijn geweest. Zondag mocht ik naar Delfzijl; een plek aan het einde van de beschaving.
Om 1100u in cafe Wildschut, terwijl de K.O. om 1430u was. Vol goede moed reisde Ascrum2 af naar het barre Noorden. De TomTom van Bas hield er na Groningen mee op, maar gelukkig ben ik van de oude stempel en had ik de routebeschrijving netjes overgeschreven. We werden vrolijk ontvangen met een bekertje koffie en veel schouderklopjes. Vreemd genoeg hadden sommige spelers van Ascrum2 zelfs ouders zo gek gekregen om te komen kijken en foto's te schieten voor het Texels suffertje en het Fries dagblad. Het was meteen gezellig.
Om eerlijk te zijn was ik wat huiverige voor het spel van Ascrum2, omdat er weinig was getraind en 5 jonghe honden pas hun 3e wedstrijd speelden. Maar het ging allemaal verbazingwekkend soepel; veel tackels, enigszins support en redelijke passes. Delfzijl kwam door een laffe penalty kick op voorsprong. Gelukkig hadden wij Jeroen - de Kogel- Overwijk, die ons op voorsprong zette door een try. Wouter van der Grinten maakte de conversie en zo stonden we tot diep in de tweede helft 3 - 7 voor. In de rust ging Bas weg, omdat hij naar het theater in Amsterdam moest. Hulde dat hij voor 1 helft 5 uur heen en weer gereden heeft. Vlak na rust stond Jeroen z'n vinger haaks en moest dus naar het ziekenhuis, hoewel Delfzijl aanbod om hun veearts er naar te laten kijken. Met 1 goede run van de grootste speler op het veld en een pushover try en twee goed geschoten conversies kwamen de tegenstanders op voorsprong. Helaas.
Over het algemeen is er redelijk gespeeld. Iedereen ging goed in (Dick, Pieter P, Philip), er werd getackeld (Geert, Oliver, Pieter M) en goed verdedigd (Duiv, David). We hebben echter geen line-out gewonnen en op snelheid recht-door lopen blijft lastig. Bovendien moeten we echt oefenen op vangen en passen. Maar de passie was er!! Na afloop was er snert en een heuse videoanalyse. Uiteindelijk reed ik met Jeroen, waarvan z'n vinger slechts uit de kom was, om 1845u weg uit Delfzijl. Een echte Oost- Groninger, die een onverstaanbaar verhaal aan het vertellen was, beduusd achterlatend.
Van Ijzer,
Jurrian Zoeteweij
(Voor foto's: http://www.rcphoenix.nl/foto.htm)
|
