Thor stond op het menu. Een waardige tegenstander waarmee wij onz´ hongerkonden stillen. Honger naar strijd en overwinning. Het feit deed zich voor dat de Delftenaeren met minder dan vijftien man aantraden, zodat onz´ JH hun tal moesten aanvullen tot een volledig team. Zodoende was het iets wat onwennig om Amsterdammers in een ander shirt te zien spelen. Het voelde aan als een iets van kannibalisme, het eten van je eigen soort. Dit lieten de JH snel achterzich, want daar was die honger en de bereidheid welke prooi dan ook te verslinden die hunner pad kruist.

Welnu, de wedstrijd werd gespeeld in 4 parten elk met een duur van 20 minuten. Onder leiding van onz´ captains, Roderick en Pieter, en van enkele andere ASCRUM-ers, oudere jaars, gingen wij ten strijden. De eerste 3 parten waren de JH niets ontziend. Weergaloos werd er een voorsprong verkregen van 8 punten,22-14. Intotaal 4 try´s en een conversie. Letwel, hierbij moet vernomen worden dat van de 3 gemiste conversies er 2 het metaal raakte. Het noodlot zorgde ervoor dat de Delftenaeren in het laatste part terugkwamen en uiteindelijk met22-24 wonnen. Zuur, kakkend zuur.. Zeker in de wetenschap dat van de 4 try´s die Thor drukte er 2 afkomstig waren van, hoe gek dan ook, ASCRUM-ers.

De balans opmakend was het een memorabele wedstrijd. Voor tal van JH zelfs het eerste optreden. De zijlieden, oftewel “de bank met staf”, had zeker ook een prominent mooie rol vervult deze avond. Met heerlijke tot slechte teksten,vooral van Bas. Exemplarisch hiervoor is de volgende tekst wanneer 2 meisje vaneen jaar of 18 het veld op kwamen; “Geert! Heb je je moeder mee genomen”.

Na de wedstrijd deed de klassieke derde helft zij intrede. Weinig aftaaiersplus veel vlees plus barbecue plus ander voer plus bier plus teksten plus pitcher plus speeches plus pils plus nog meer pils zorgden voor een uniformhomogeen broederlijk geheel van Jonge Honden die al brallend uitzagen naarvolgende hoogtepunten in de wetenschap dat er nog velen komen gaan. ASCRUMgeil!

Van IJzer,

Jos
Jonge Hond